Speellijst

 Beeld & geluid:

thumb
close

TRAILER-CAMERATA TRAJECTINA
thumb
logo close

logo
thumb
Camerata Trajectina close

Camerata Trajectina

Camerata Trajectina
http://www.camerata-trajectina.nl

Camerata Trajectina (letterlijk vertaald: Utrechts muziekgezelschap) heeft sinds de oprichting in 1974 naam gemaakt als de pleitbezorger voor de Nederlandse muziek van de Middeleeuwen tot de Gouden Eeuw. Het ensemble werkte mee aan de meeste edities van het Holland Festival Oude Muziek Utrecht, gaf honderden concerten in Nederland en België en maakte tournees naar onder meer de Verenigde Staten, Canada, Engeland, Duitsland, Frankrijk, Spanje, de Scandinavische landen, Bulgarije, Slovenië, Kroatië, Mexico, Ghana en Indonesië.

Een specialiteit van Camerata Trajectina is de muzikale opluistering van nationale herdenkingen, zoals die van de Unie van Utrecht (1979), Willem van Oranje (1984), Constantijn Huygens (1987), Dirck Volkertszoon Coornhert (1990), Menno Simons (1996), de Vrede van Munster (1998) en de oprichting van de VOC (2002); ook trad het ensemble op bij de officiële presentatie van het Woordenboek der Nederlansche Taal (1998). Camerata Trajectina maakte verder programma’s rond dichters als Vondel, Bredero, Hooft en Coornhert, rond blokfluitist Jacob van Eyck en rond de schilders Jan Steen en Frans Hals. Andere programmathema’s waren de Tachtigjarige Oorlog, de godsdiensttwisten, de Dodendans, de middelnederlandse lyriek en de Souterliedekens. Veel indruk maakte het Tesselschade Festijn in 1994 in het Muiderslot, waarbij onder meer het toneelstuk Geeraerdt van Velsen van P.C. Hooft werd opgevoerd met de originele muziek. In 2005 gaf Camerata Trajectina de dichter Gerrit Komrij opdracht de zonder tekst overgeleverde liedekens van Obrecht te voorzien van nieuwe teksten. In 2006 heeft CT de inmiddels veel bejubelde premiere gebracht van de eerste Nederlandse opera : Bachus, Ceres en Venus van Johan Schenk . In het voorjaar 2007 zal Camerata Trajectina meewerken aan een groot festival in ‘s-Hertogenbosch rond de schilder Jeroen Bosch.

De projecten van Camerata Trajectina kenmerken zich door een unieke combinatie van intensief voorbereidend wetenschappelijk onderzoek en spontane uitvoeringen waarin improvisatie en theater een belangrijke rol spelen. Artistiek leider is luitist, cither-speler en musicoloog Louis Peter Grijp. De kern van het ensemble bestaat uit Saskia Coolen (blokfuit en viola da gamba), Erik Beijer (vedel, viola da gamba en slagwerk) en Nico van der Meel (tenor) en Hieke Meppelink (sopraan). Afhankelijk van het programma worden voor de diverse projecten musici aangetrokken. In meerstemmige programma’s werken Sytse Buwalda (counter-tenor) en Marcel Moester (bas) veelvuldig mee; Annelies van der Vegt verrijkt in diverse programma’s het klankpalet van Camerata Trajectina met haar vioolspel.

Het bestuur van de stichting Camerata Trajectina wordt gevormd door prof. dr. Wiecher Zwanenburg (voorzitter), mr. Willeke van der Sluis (secretaris/penningmeester) en Jan Nuchelmans. Als productiemedewerker is Amienke Wytzes werkzaam.

Erik Beijer studeerde sociologie en economie, en bekwaamde zich daarnaast op het conservatorium in Utrecht in viola da gamba en slagwerk. Sinds zijn toetreding tot Camerata Trajectina in 1983 is hij een van de drijvende krachten achter dit productieve ensemble. Met dit ensemble zocht hij steeds naar Nederlands repertoire van vooral de 16e en 17e eeuw, enkele middeleeuwse en 20e-eeuwse uitstapjes daargelaten. Met Camerata Trajectina is hij als gambist en slagwerker inmiddels op zes lp’s en twintig cd’s te beluisteren. Daarnaast heeft hij concerten gegeven en opnames gemaakt met Olim (Spaans, middeleeuws), Egidius kwartet (Tielman Susato, Crequillon), Al Ayre Español (slagwerk, Spaanse barokmuziek), ’t Uitnement Kabinet (Nederlands viola da gamba repertoire) en Senario (Quadro’s en Triosonates van Telemann).
Met o.a. Camerata Trajectina is Erik Beijer een frequent bezoeker van de Nederlandse concertzalen. Tevens verzorgde hij vele radio-en tv-opnamen en leidden tournees hem door Europa en de Verenigde Staten. Vanwege de specifieke betrokkenheid bij de Nederlandse muziek heeft Teleac Erik Beijer gevraagd in 1989-1990 de cursus Nederlandse muziek voor te bereiden. Samen met Leo Samama heeft hij het bijbehorende boek en de regie van cd- en radio-opnamen verzorgd. Afgeleide publicaties daarvan waren veelvuldig in de Nederlandse muziekbladen te lezen. De laatste jaren heeft hij zich tevens toegelegd op het produceren van cd’s. Meerdere opnamen met vooral oude muziek(ensembles) zijn inmiddels uitgebracht.
Saskia Coolen studeerde blokfluit aan het Conservatorium van Amsterdam bij Kees Boeke en Walter van Hauwe. Na deze studie gaf ze haar interesse in de viola da gamba en de muziekwetenschap een praktische invulling. Saskia Coolen maakte jarenlang deel uit van La Fontegara Amsterdam en trad vaak op met ensembles als het Freiburger Barockorchester, The King’s Consort en Tragicomedia. In 1994 richtte ze het ensemble Senario op, dat zich richt op de kamermuziek uit de Barok waarin de blokfluit een hoofdrol heeft. Sinds enige tijd is ze ook lid van blokfluitensemble Brisk.
Saskia Coolen maakte een aantal cd’s voor het label Globe, waaronder Recorder recorded, een opname van veelal Nederlandse muziek gespeeld op het blokfluitinstrumentarium van het Gemeentemuseum. Ze was als docente verbonden aan de conservatoria van Hilversum en Amsterdam en ze geeft talloze masterclasses over de hele wereld, met name in de Verenigde Staten.
Louis Peter Grijp (1954) studeerde muziekwetenschap aan de Universiteit Utrecht en luit aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. Hij promoveerde in 1991 cum laude in Utrecht op het Nederlandse lied in de Gouden Eeuw. Hij is als onderzoeker verbonden aan het Meertens Instituut te Amsterdam, waar hij projecten leidt op het gebied van de orale cultuur, in het bijzonder de Nederlandse liedcultuur. In 2001 werd hij benoemd tot bijzonder hoogleraar aan de Universiteit Utrecht met als leeropdracht de Nederlandse liedcultuur in heden en verleden. Zijn inaugurele rede noemde hij Van Hadewijch tot Hazes. Grijp was onder meer hoofdredacteur van het standaardwerk Een muziekgeschiedenis der Nederlanden (2001) en zette de Nederlandse Liederenbank op, die momenteel wordt omgevormd tot een Expertisecentrum van het Nederlandse lied.
Sedert 1974 is Grijp actief als luit- en citerspeler van Camerata Trajectina, waarvan hij spoedig artistiek leider werd. Voor dit ensemble ontwikkelde hij spraakmakende programma’s als De Hoer van Babylon, de Dodendans, De Muzikale Wereld van Jan Steen, het Tesselschade-Festijn en recentelijk de Liedekens van Jacob Obrecht en Gerrit Komrij. Hem werd een aantal onderscheidingen toegekend, laatstelijk de Visser-Neerlandiaprijs van het Algemeen Nederlands Verbond (2005).
Na eerst wiskunde gestudeerd te hebben in Leiden, besloot Nico van der Meel van zijn muzikale activiteiten zijn beroep te maken. Aanvankelijk studeerde hij daartoe koordirectie aan het Rotterdams Conservatorium bij Barend Schuurman, maar vanaf 1982 studeerde hij hoofdvak zang bij Margreet Honig. Hij sloot zijn studie cum laude af in 1987. Hij nam deel aan masterclasses bij onder meer Robert Holl, Elly Ameling en Elisabeth Schwarzkopf. In de afgelopen jaren is hij als docent verbonden geweest aan verschillende zomercursussen, zoals de ‘La Caixa’ Curso Internacional de Música. Verder is hij vanaf de oprichting in 1981 dirigent van het William Byrd Vocaal Ensemble in Leiden. Als gastdirigent leidde hij projecten bij diverse gezelschappen, o.a. bij het Vocaal Ensemble Coqu in Utrecht.
Hoewel Nico van der Meel hoofdzakelijk bekend is als zanger van oude muziek – in het bijzonder als evangelist in Bachs Passionen – heeft hij een breed concertrepertoire opgebouwd met muziek van de 16e tot en met de 20e eeuw. Hij trad op met dirigenten als Gustav Leonhardt, Jan Willem de Vriend, Peter Schreier, Sigiswals Kuyken en Sir Colin Davis. Met Frans Brüggen en het Orkest van de Achttiende Eeuw nam hij de Hohe Messe, de Johannes Passion en de Matthäus Passion van J.S. Bach op voor Philips Classics. Voor Decca zong hij o.a. Don Ottavio in Don Giovanni van Mozart o.l.v. Arnold Östman. In Nederland was Nico van der Meel op alle belangrijke podia voor kamermuziek te horen, maar ook in Duitsland, Spanje en Frankrijk gaf hij liedrecitals. Bij zijn recitals werkt hij onder meer samen met de pianisten Dido Keuning en Leo van Doeselaer. Behalve op de cd’s van Camerata Trajectina en talloze cd’s met oratoria en opera’s, is hij te beluisteren op cd’s met liederen van de Nederlandse componisten Johannes Verhulst, Leander Schlegel en Constantijn Huygens, en op een Globe-cd met vroege liederen van Hugo Wolf.
Sopraan Hieke Meppelink heeft een omvangrijk concertrepertoire met muziek uit de 16e tot en met de 21e eeuw opgebouwd. Zij is een regelmatige gast bij internationale barokfestivals. Zij werkte met ensembles als het Combattimento Consort Amsterdam, het Freiburger Bachorchester, het barokorkest Il Fondamento, Cappricio Basel, de Münchener Bachsolisten, het Ricercar Consort, het Bach Collegium Stuttgart, het Würzburger Bachorchester en de Nederlandse Bachvereniging. Met het Orkest van de Achttiende Eeuw o.l.v. Frans Brüggen maakte zij diverse tournees door Japan en Europa met o.a. de Hohe Messe van Bach. Ook bij de Nederlandse symfonie-orkesten is Hieke Meppelink een graag geziene gast. Bij het Residentie Orkest zong zij o.a. Sophie in de Rosenkavalier, Henze’s Being beautious en de rol van Cathleen in de opera Riders to the Sea van Vaughan Williams. Bij het Radio Kamerorkest was zij o.a. te horen in Kees van Baarens The hollow men, welk concert tevens op cd verscheen. Zij zong verder met vooraanstaande dirigenten als Ed Spanjaard, Jan Willem de Vriend, Jos van Veldhoven, Winfried Toll, Helmut Rilling, Muhai Tan, Alfredo Bonavera en George Pehlevanian.
Hieke Meppelink ontving haar opleiding aan de conservatoria van Amsterdam en Utrecht, waar zij studeerde bij Margreet Honig en Udo Reinemann en volgde daarnaast lessen bij Barbara Schlick, Anthony Rolfe Johnson, Sena Jurinac en Jard van Nes. Zij is als hoofdvakdocente enige tijd verbonden geweest aan het Rotterdams Conservatorium.

lees meer

Liefhebbers van Camerata Trajectina houden ook van:

Volg ons op: